In september kwam ik, vanuit Schoonhoven, weer terug op het honk. Toch was het allemaal behoorlijk nieuw: andere werkplek, andere collega's, andere werkzaamheden, andere scholen om mee te werken... kortom VEEL. Na amper 2 weken werken: een medewerkers bijeenkomst. Ik had al wel iets rond horen zoemen maar wist er niet het fijne van en had mijn hoofd en handen al vol aan het voorgaande. Maar goed: 23 dingen dus. Leuk mp3-spelertje gekregen, lekker knetter roze, allemaal leuk. Het opzetten van een blog was niet zo heel erg moeilijk en daar had ik reuze lol in. Nieuw voor de familie was wel dat moeders uren achter de computer doorbracht.
Verrassend wat de collega's allemaal schreven en we leerden elkaar van een hele andere kant kennen. Sommige van de frivole kant en anderen (naar mijn smaak) veel te serieus.
Ik moet bekennen dat ik met sommige dingen geen affiniteit had en er zijn zelfs dingen waar ik dat ook nooit mee zal krijgen. Toch is zeker heel positief dat ik zoveel dingen heb leren kennen en dat mijn "computerangst/afkeer" is afgenomen. Voor sommigen van ons heeft er een verdieping plaats gevonden door alle informatie die tot ons kwam, bij mij is vooral het vrijer worden met de materie de aanwinst.
Mijn favoriete dingen zijn toch wel de creatieve onderwerpen: foto's delen en bewerken, filmpjes downloaden, library thing, Last.fm. Maar ook: gedeelde documenten, RSS, Ning.com.
Ik heb me voorgenomen dat alle dingen die ik echt leuk vond, ga uitdiepen als ik niet meer MOET dingendingen.
Ik had het prettiger gevonden als mijn begeleider iemand uit mijn directe werkomgeving was geweest. Waarschijnlijk heeft ze goed haar best gedaan maar er waren meestal praktische bezwaren die het begeleiden in de weg stonden. Als ik ergens niet uitkwam (zelden, natuurlijk...) vroeg ik dat meestal aan een van de collega's die ik vaak zie. Als je iets niet begrijpt, helpt het als iemand even met je meekijkt wanneer je zit te prutsen. Een speciaal compliment vanaf deze plek voor Mrs.MagD, zij is een kei in het doceren!
In december ging bij mij een beetje het licht uit(lijkt tegenstrijdig). Mijn moeder was ernstig ziek en ik liep mezelf privé en in het werk een beetje voorbij. Dan ga je wat kritischer kijken naar je tijdsindeling en '23 dingen' was een van de dingen die ik op een laag pitje heb gezet. Elke week een ding was op zich wel goed om de vaart erin te houden maar voor mij persoonlijk was de druk te hoog. Je komt dan op een punt dat je denkt: De Groeten!
Gelukkig niet het hoofd geheel laten hangen en rustig aan de draad weer opgepakt. Toch op een rustiger manier en de lat voor mezelf niet te hoog gelegd. Het leukste compliment voor mij staat in het blogcommentaar van mijn oudste dochter.Ik het het even hieronder geplakt:
Ha mam! heerlijk muziekje, doet me weer een beetje relaxen na de zoveelste keer dat ik me realiseer dat jij je inmiddels veel beter thuisvoelt in de zee van mogelijkheden die het internet biedt. Ik dacht dat kinderen meestal hun ouders vooruit waren, als het techniek betreft, maar deze cursus heeft ervoor gezorgd dat je mij weer ver voor bent! liefs Anne
30 maart 2008 17:17
Daar word je toch stil van....
Iedereen bedankt voor het supporten en veel succes met alles wat we geleerd hebben!
Groet, Elmoenie




